KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/18132 E., 2015/7305 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
373 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından manevi tazminat ve iştirak nafakaları miktarları yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise manevi tazminat ve iştirak nafakaları miktarları ile iştirak nafakasının başlangıç tarihi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.04.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı Mehmet Sefer vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ...
Geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1) geçimine, (TMK md. 185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK. 169). Mahkemece bu kapsamda müşterek çocuklar yararına hükmedilen tedbir nafakaları (TMK.
169) boşanma hükmünün kesinleşme tarihinde sona ermiştir. Boşanma kararının kesinleştiği 24.12.2013 tarihinden itibaren iştirak nafakası (TMK.md. 182) hükmedilecek yerde kararın kesinleşme tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar verilmiştir (HUMK.md.438/7).
13.04.2015 (Pzt.)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/18132, K. 2015/7305, 13 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama