Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18285 K.2015/59

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, küçük ... ve ...'un bir kuruma yerleştirilmesini istemiştir. 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 Sayılı Yasa kapsamında alınacak olan tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 Esas, 2013/69 Karar sayılı ilamı)

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında karar alma görevi Çocuk Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Velayet hakkı, münhasıran anne ve babaya tanınan bir hak olup, evlat edinme hali hariç anne ve baba dışında hiç kimseye tevdi olunamaz. Mahkemece, vesayet makamınca bir düzenleme yapılıncaya kadar küçüklere Türk Medeni Kanununun 426. maddesine göre kayyım tayini için sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde hukuki temsillerinin davalı dede tarafından yerine getirilmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır.