Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18329 K.2014/19588

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmadan sonra açılan boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminat, yoksulluk nafakası ve velayetleri davacıya bırakılan müşterek çocuklar İ.. ve M.. için iştirak nafakası isteğine ilişkin olup; mahkemece, talepler hakkında ayrım yapılmaksızın "boşanma davası esnasında tazminat ve nafaka talep edilmediği, aradan uzun süre geçtikten sonra davanın açıldığı, davacının çalıştığı ve aylık gelirinin bulunduğu, davalının ise herhangi bir işle uğraşmadığı ve davacının dava açmakta kötüniyetli olduğu" gerekçesiyle delil toplanmadan ilk oturumda davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

1-Boşanma kararı ile velayeti davacıya bırakılan müşterek çocuklardan İsmail 14.06.1995 doğumlu olup, dava tarihi itibariyle ergin olmuş, velayete tabi olmaktan çıkmıştır. Özürlü olduğu iddia edilmiş ise de özürlülüğü sebebiyle medeni haklarını kullanma ehliyetinin kısıtlandığına ilişkin bir hüküm de mevcut değildir. Bu halde, annenin ergin çocuğu için nafaka talebinde bulunması yasal olarak mümkün bulunmamaktadır. Kendisinin açtığı bir nafaka davası da olmadığına göre davanın reddi, bu çocuk bakımından açıklanan sebeple doğrudur. Davacının bu çocukla ilgili temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Davacının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Boşanma davasında nafaka ve tazminat istenmemiş olması, sonradan istenmesine engel değildir. Evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları boşanma kararının kesinleşmesinden sonra da kullanılabilir ve zamanaşımı def'iyle karşılanmadıkça her zaman açılabilir (TMK md. 178). Boşanma kararı 11.09.2012 tarihinde kesinleşmiş, işbu dava 14.08.2013 tarihinde açılmıştır. Öyleyse boşanma kararının kesinleşen gerekçesi de dikkate alınarak tarafların delilleri toplanıp davacının kendisi için yoksulluk nafakası (TMK md. 175) ve tazminat (TMK md. 174/1-2) istekleri ile ergin olmayan çocuk için iştirak nafakası talebinin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.