Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18427 K.2015/2488

Taraflar arasındaki "boşanma ve ziynet alacağına" ilişkin dava ile "boşanma ve katılma alacağına" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası ile vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise reddedilen ziynet alacağı davası, tazminatlar ile çocuk için takdir edilen nafakaların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı(koca)'nın boşanma davasının reddine karar verildiğine göre, bu davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-davacı (kadın) yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı-davacı (kadın)'a ait ziynetlerin bir kısmının davacı-davalı (koca)'ya araba alımı sırasında koca tarafından bozdurulduğu anlaşılmaktadır. Davacı-davalı (koca) bu ziynetlerin davalı-davacı(kadın)'ın rızasıyla ve iade edilmemek üzere verildiğini kanıtlayamamıştır. O halde davalı-davacı(kadın)'ın ziynet alacağı davasının bu kısmının kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.