Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18501 K.2014/19953

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı, baskı yaptığı, evin ekonomik bağımsızlığını sağlamadığı, davalı kadının da eşine bağırıp çağırmak suretiyle onu rencide ettiği anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.