Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18505 K.2015/3646

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek eş tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece “davacı-davalı kadın eşin evine, eşine ve çocuklarına karşı ilgisiz olduğu, zamanını internet başında geçirdiği, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar içerisine girdiği ve başka bir erkekle birlikte yaşadığı, davalı-davacı erkek eşin ise eşini darp ettiği gerekçesiyle taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş bu sebeple davalı-davacı erkek eşin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece sabit kabul edilen kusurlu davranışlarına göre davacı-davalı kadın eşin boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı erkek eşin maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece müşterek çocukların velayeti babaya tevdii edilmiş, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Mahkemece sosyal inceleme raporu aldırılmış ise de annenin Antalya'da bulunması sebebiyle anne ile görüşme yapılamamıştır. Davalı-davacı babanın yargılama sırasındaki iddiaları dikkate alınarak annenin bulunduğu ortamda inceleme yapılarak 4787 sayılı Kanunun 5. maddesinde belirtilen uzman bilirkişilerden görüş alınması ve Eskişehir 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/218 esas saydı dosyası da incelenerek kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.