Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18539 K.2015/3731

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece “evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlarıyla temelinden sarsıldığı” kabul edilerek boşanma kararı verilmiş, davalı yararına aylık irat şeklinde yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Oysa, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının, tartışmaları sırasında birkaç kere eşinin yüzünü tırmaladığı, ağza alınmayacak sözlerle küfür ve hakaret ettiği, henüz bir aylık çocuğunu bırakıp uzun süreli olarak gittiği, güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, davacının ise eşine bir defa basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı ağır kusurludur. Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için ise, nafaka talep edenin daha ağır kusurlu olmaması şarttır (TMK.md.175/1). Bu husus nazara alınmadan, delillerin takdirinde hataya düşülerek tarafların eşit kusurlu sayılmaları ve buna bağlı olarak davalı yararına yoksulluk nafakası tayin ve takdiri isabetli görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.