Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18699 K.2014/20308

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; davacı (kadın) yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine (TMK.m.166/1) dayanılarak 24.09.2012 tarihinde kadın tarafından açılmıştır. Bu dava görülmekte iken davalı (koca) tarafından, Türk Medeni Kanununun 164'ncü maddesine dayanılarak açılan boşanma davası sonucunda "kadının usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmediği" kabul edilerek tarafların terk sebebiyle boşanmalarına karar verilmiş, bu karar 03.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Kesinleşen bu karar, kusur bakımından davacı (kadın) aleyhine bu davada artık "kesin delil" teşkil eder. Başka bir ifade ile boşanmada, ihtar tebliğine rağmen ortak konuta dönmeyen, dönmemekte haklı bir sebebi bulunmayan kadın kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olan eş yararına da maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu yön nazara alınmadan davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.