Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18740 K.2014/18250

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden; davacı (kadın) tarafından ise tazminat ve nafaka miktarları ile ziynetlerin reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın tarafından dava dilekçesinde talep edilen ziynetler dışında, bilirkişi tarafından düzenlenen 26.03.2013 tarihli raporla düğünde takıldığı tespit edilen ziynetler yönünden usule uygun yapılmış bir ıslah talebinin bulunmadığı anlaşılmakla tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın)'ın 5 adet yarım altının iadesi yönünde bir talebi bulunmamaktadır Mahkemece bu husus nazara alınmadan ve talep aşılmak suretiyle (HUMK md 74. HMK md. 26/1) 5 adet yarım altının da iadesine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosyaya davacı tarafından "delil" olarak sunulan düğün ve takı törenini gösteren "CD" üzerinde bilirkişi tarafından yapılan incelemede davalı (koca) üzerinde (45) adet çeyrek altın, 4 adet cumhuriyet altını ve 4 adet 1 gramlık altın takıldığının tespit edildiği bildirilmiştir. Düğünde takılan ziynet eşyası ve takı paraları eşler arasında aksine bir anlaşma veya bu konuda yerel bir adet bulunmadıkça hangi eşe takılırsa takılsın eşlerden kadına ait sayılır. Bu fiili karinenin aksini iddia eden bunu kanıtlamalıdır Davalı (koca) bu karinenin aksini ispat edememiştir. O halde, 4 adet 1 gram altın, 45 küçük altın ve davacı (kadın)'ın talebi ile bağlı kalınarak 2 cumhuriyet altını yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.