Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18960 K.2015/2148

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, davalı ile boşandıklarını, o tarihte altı aylık olan müşterek çocuk ...'in velayetinin davalı anneye verildiğini, müşterek çocuk ile kendisi arasında da "her ayın 1. ve 3. Pazar günleri ile dini bayramların 2. günü 10.00-17.00 saatleri arasında" kişisel ilişki kurulduğunu, ancak, davalı annenin boşandıktan beş ay sonra ... ilinden, ... iline taşındığını, kişisel ilişki kurulması için yol gidip, bir gece dahi çocuğuyla geçiremediğini, müşterek çocuğun üç yaşına geldiğini, bu sebeplerle müşterek çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişki süresinin genişletilmesini talep etmiş, mahkemece davacı tanıkları dinlenip,

davalının bildirdiği tanıkların ise, davanın mahiyeti gereği dinlenmesine yer olmadığına karar verilip, davacı baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişki süresinin kısmen genişletilmesine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 182/2 ve 324/2 maddeleri uyarınca kişisel ilişki düzenlenmesinde çocuğun sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Çocuğun huzurunun tehlikeye girmesi, ana ve babanın yükümlülüklerine aykırı davranmaları, çocuk ile ciddi olarak ilgilenmemeleri ya da önemli sebeplerin varlığı halinde kişisel ilişki kurma hakkının reddedilmesi veya kendilerinden alınması mümkündür. O halde davalı annenin 30.05.2013 tarihinde bildirdiği tanıkların da dinlenilmesi, gerektiği taktirde uzman görüşüne de başvurularak, tüm deliller birlikte değerledirilip, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.