Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19058 K.2014/22354

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kadın tarafından 09.07.2012 tarihinde iş bu boşanma davasının açıldığı, davanın açılmasından sonra davacının eşiyle barışarak 11.01.2013 tarihinde İstanbul’a döndüğü, davacının 25.01.2013 tarihli kolluk ifadesinde de kocasıyla barıştığını söylediği, tarafların İstanbul'da bir müddet daha birlikte yaşayıp, evlilik birliğini sürdürdükleri, bu sırada eldeki bu davanın duruşmalarının yapılmaya devam edildiği, bu duruşmalarda da davacı kadın vekilinin bu yönde beyanlarda bulunduğu,

dolayısıyla davacının, davalı kocanın kusurlu eylemlerini affettiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar davalı için kusur olarak kabul edilemez ve bu olaylara dayanılarak boşanmaya karar verilmez. Açılan davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.