Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19100 K.2014/18329

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının Türk Medeni Kanunun 169. maddesi uyarınca tedbir nafakasına hükmedilmesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının tedbir nafakasının süresine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince. Mahkemece davanın reddine dair ilk hüküm davacı (kadın)'ın temyizi üzerine Dairemizce sadece davacı (kadın) yararına tedbir nafakasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, boşanma davasının reddine dair hüküm onanarak 12.04.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı (kadın) lehine dava tarihi olan 27.11.2012 tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından temyiz dilekçesine eklenen belgelerden, davalı (koca)'nın açtığı boşanma davasında Bursa 3. Aile Mahkemesinin 2013/814 esas 2013/875 karar sayılı kararı ile tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verildiği ve bu dosyada kadının 13.11.2013 tarihli celsede tedbir, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talebinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece tedbir nafakasına dava tarihi olan 27.11.2012 tarihinden kadının nafaka talebinin olmadığını beyan ettiği 13.11.2013 tarihine kadar hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK 438/7).

SONUC