Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19177 K.2015/9695

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından, diğer tarafın boşanma davası, nafakaların miktarı ile reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ile reddedilen manevi tazminat istemi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.05.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle kadının boşanma davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü temyizin şumülü dışında bırakılarak usulen kesinleşmiş olup, artık bu tarihten sonra davalının sadakat yükümlülüğünün söz konusu olmamasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı, cevap dilekçesinde "boşanmak istemediğini, davayı kabul etmediğini" bildirmiş, aksi kanaatle boşanmaya karar verilmesi halinde velayetin kendisine bırakılmasını ve tazminat talebinde bulunmuştur. Cevap dilekçesinde boşanmaya ilişkin bir karşı davası mevcut değildir. Harç yatırılmış olması cevap dilekçesine karşı dava vasfı kazandırmaz. Hakim, talep olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK m. 24/1). Bu husus nazara alınmadan karşı boşanma davası varmış gibi yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.