KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/19179 E., 2015/4842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2015
- Mahkemesi
- Merzifon Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 10.12.2013
- Numarası
- Esas no:2013/33 Karar no:2013/685
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek eş tarafından kadının karşı boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat, nafakalar ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden, davacı-karşı davalı erkek eşin asgari ücretle çalıştığı, davalı-karşı davacı kadın eşin ise tekstilde işçi olarak asgari ücretle çalıştığı ve doğum iznine ayrıldığı tarafların benzer gelir ve ekonomik duruma sahip oldukları anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının oluştuğundan söz edilemez. O halde yoksulluk nafakası isteminin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
3-Davalı-karşı davacı kadın eş, karşı dava dilekçesinde; niteliklerini belirttiği ziynet eşyalarının mümkünse aynen, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bedelleri tutarı olarak 1.000 TL.nin davacıdan tahsilini talep etmiştir. Dava konusu edilen ziynet eşyalarının bilirkişi raporunda dava tarihi itibariyle toplam değerinin 8.464 TL. olduğundan bahisle, ıslahta olmadığı halde, istekte aşılarak 8.464 TL.nin davacı-karşı davalı erkek eşten alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine hükmedilmiştir. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK. md. 26). Hal böyleyken istek aşılarak, talepten fazlaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/19179, K. 2015/4842, 18 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama