Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19276 K.2015/7306

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.04.2015 günü temyiz eden davalı ... geldi. Vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle nafaka yükümlüsünün kusuru aranmayacağından (TMK.m.175/2), davalı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; boşanma kararından sonra bağımsız olarak açılan Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddelerine dayanan maddi ve manevi tazminat ile Türk Medeni Kanununun 175. maddesine dayanan yoksulluk nafakası isteğine ilişkindir. Taraflar Alman Mahkemesinin kesinleşen kararı ile Alman Hukukuna göre, "bir yılı aşkın zamandır ayrı oldukları ve tekrar biraraya gelmelerinin mümkün bulunmadığı" sebebiyle boşanmışlardır.

Bu kararın tanınmasına karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 23.12.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Dosya kapsamından, davacı kadın, davalı erkeğin, boşanmaya sebep olan kusurlu bir davranışını ispat edememiştir. O halde davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddelerine dayanan maddi ve manevi tazminat taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.