Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19306 K.2014/19503

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının bulunduğu, davalı-davacı kocanın ise herhangi bir kusurunun kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadının boşanma davasının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki hükmün bu bölümü davalı-davacı koca tarafından temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, ancak yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının tamamen kusurlu olduğu anlaşıldığına göre davalı-davacı kocanın tazminat isteklerinin kabulü ile koca yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.