Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19380 K.2015/5787

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, nafakalar ve ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunmuş ve bu kusur belirlemesine göre davacı-davalı kadının tazminat talepleri reddedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı erkeğin eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, davacı-davalı kadının da, fiili ayrılık döneminde davalı-davacı erkeğe ait eve kilidi açtırmak suretiyle izinsiz girdiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı- davacı erkeğin daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. O halde davacı-davalı kadının talep ettiği ziynetlerin dava tarihindeki bedelleri açıklattırılmak, bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için davacı-davalıya usulüne uygun olarak süre vermek, (Harçlar Kanunu md. 30-32) harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasını incelemek ve hasıl olacak sonuca göre karar vermek, aksi halde; Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.