Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19688 K.2015/4316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar ve velayeti kendisine bırakılmayan müşterek çocuk için tayin edilen iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayanmış, mahkemece de, tarafların bu sebeple boşanmalarına karar verilmiş olmasına, dava dilekçesinde, fiili ayrılık süresi içinde davalıya bir kusur isnad edilmemiş bulunmasına,

davacının gösterdiği tanıkların redle sonuçlanan boşanma davasından önceki olaylara ilişkin ikame edilmiş olup, kesinleşen red kararı karşısında bu tanıkların dinlenmemiş olmasının, somut dava bakımından sonuca etkili bir eksiklik sayılamayacağına göre, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, boşanma davasının reddine ilişkin kararda "davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığının" belirtilmiş bulunmasına göre diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da bu sebeple yersiz olup, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,