Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19728 K.2014/20111

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın davasının kabulü, kendi davasında kusur belirlemesi ve tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece davalı-davacı (kadın)'ın belirlenen kusurlarının yanında davacı-davalı (koca)'nın da sürekli değişik kadınlarla güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, başka kadınla birlikte olarak sadakate aykırı davrandığı, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit eylemlerinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların belirlenen bu kusur durumlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı (koca)'nın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı (kadın)'ın manevi tazminat isteğinin (TMK md. 174/2) reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı (kadın), birleşen boşanma davasında maddi tazminat (TMK md. 174/1) isteğinde de bulunmuştur. Davalı-davacı (kadın)'ın bu isteği ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.