Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19845 K.2015/4183

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, velayet, nafaka ve manevi tazminatın miktarı yönünden; davalı tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlenirken, göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı"dır (BM (Çocuk Hakları Sözleşmesi md. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md. 6: TMK md. 339/1. 343/1, 346/1. Çocuk Koruma Kanunu md. 4/b). Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir.

Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Mahkemece, velayetin ebeveynlerden hangisine verilmesinin çocuğun yararına olacağı konusunda uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun md. 5) rapor alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, manevi tazminat için faizi talebinde de bulunmuştur. Tazminatın miktarına ilişkin temyiz itirazı, faiz talebinin karşılanması isteğini de içerir. Bu bakımdan davacının faiz talebi hakkında da bir hüküm tesis edilmelidir. Bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır. Bu bakımdan yukarıda bozma sebebine, bu hususun da ilave edilmesi gerekir. Bu yönden sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum.