Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/20045 K.2015/3970

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek eş tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, yoksulluk nafakası, kadın eş yararına hükmolunan vekalet ücretleri yönünden, davalı-davacı kadın eş tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı erkek eşin Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davasının kabul edilmesi, davalı-davacı kadın eşin yine Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince açtığı boşanma davasının esası hakkında karar verilmesine engel teşkil etmez. Mahkemece, kadın eşin boşanma davasının esası hakkında da hüküm kurulması gerekirken, bu husus nazara alınmadan, erkek eşin davasında boşanma kararı verildiği gerekçesiyle, kadın eşin boşanma davası hakkında, yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, hükmün bu bölümü ile erkek eşin kabul edilen boşanma davasının boşanmaya ilişkin yönü temyiz edilmediğinden, bu yönde bir bozma yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2- Boşanma davasının içinde istenen ve hüküm altına alınan boşanmanın eki niteliğinde olan Türk Medeni Kanunu 174/1-2 ve 175. maddelerinden kaynaklanan tazminat ve nafaka taleplerinin reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilemez. Bu yön nazara alınmadan, davacı-davalı erkek eş yararına hükmün B/7. bendinde yazılı olduğu şekilde vekalet ücret tayini de usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, hükmün bu bölümü de temyiz edilmediğinden bu yönde de bir bozma yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

3- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı erkek eş lehine hükmedilmiş bir yoksulluk nafakası bulunmamasına, davalı-davacı kadın eş için takdir edilen hükmün B/6.bendindeki vekalet ücretinin kadın eşin boşanma davasının kabulü nedeniyle tayin edildiğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı kadın eşin tüm, davacı-davalı erkek eşin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden; davalı-davacı kadın eşin, sağlık teknikeri olarak çalıştığı, kendisini yoksulluktan kurtaracak şekilde aylık 1950 TL. maaş aldığı, gerçekleşen bu duruma göre, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davalı-davacı kadın eş lehine oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalı-davacının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

c-Boşanma davanın içinde istenen ve hüküm altına alınan boşanmanın eki niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddelerinden kaynaklanan tazminat taleplerinin reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilemez. Bu yön nazara alınmadan, davalı-davacı kadın eş yararına hükmün A/6.bendinde yazılı olduğu şekilde vekalet ücreti tayini usul ve yasaya aykırı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.