Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2017 K.2014/14095

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve kendisinin reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı (kadın)'ın kayınpederine hakaret ettiği ve birlik görevlerini ihmal ettiği; davalı (koca)'nın da eşini kollarından tutup sarstığı, ailesiyle birlikte eşine hakaret edip onu müşterek haneden kovduğu, kapı kilidini değiştirdiği ve kayınpederine hakaret edip saldırdığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (koca)'nın, davacı (kadın)'a göre daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadının maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md.174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.