KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/20629 E., 2015/5647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2015
- Mahkemesi
- Kuşadası 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 17/04/2014
- Esas-karar no
- 2012/281-2014/218
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek eş tarafından boşanma davasının reddi , kusur belirlemesi, nafaka ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava 26.07.2012 tarihinde açılmıştır. Dava dilekçesinde ve ön inceleme duruşmasında nafaka talep etmeyen davalı-davacı kadın tahkikata geçilmesinden sonra 03.04.2014 tarihli duruşmada 1000, 00TL nafaka talebinin olduğunu bildirmiştir.
Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir.
Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/l).Tahkikat aşamasında nafaka ve tazminat talebinde bulunulması iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı-davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi olmadığı gibi; davacı-davalının talebin genişletilmesine açık muvafakati de bulunmamaktadır.
O halde; davalı-davacının yoksulluk nafakası (TMK.md. 175/1) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına kararı" verilecek yerde, yazılı şekilde davalı-davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/20629, K. 2015/5647, 25 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama