Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/20642 K.2015/6082

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi, velayet ve davacı lehine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı vekili, 18.11.2014 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, davalının temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

a-Toplanan delillerden; davalı kocanın eşine uygun olmayan tekliflerde bulunduğu, eşini ve çocuklarını evden kovup evi terk ettiği ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Davacı kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğu iddiası kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı koca tam kusurlu olup, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

b-Boşanmada kusuru bulunmayan kadının, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiğine göre yararına diğer tarafın mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.