Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/20724 K.2015/5810

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek eş tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, ziynet eşyaları ve ziynet eşyası talebinin reddi sebebiyle hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6,6100 s.HMK.md. 190/1). Davacı-karşı davalı kadın eş, dava konusu ziynetlerinin, kocanın nezdinde kaldığını iddia etmiş, davalı-karşı davacı erkek eş ise bu iddianın doğru olmadığını ziynetlerin kadında olduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları, iddia edilen vakıayla ilgili bir somut bir beyanda bulunmamışlardır.

Dosyada iddiayı kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olmasıdır. Diğer bir ifade ile bunların davalının zilyetliğine terk edilmiş olması olağana ters düşer. Öte yandan söz konusu eşya, rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen nev'idendir. Bu bakımdan, davacı olağanüstü şartlarda evden ayrılmadıkça bu türden eşyaları götürmesi her zaman mümkündür.

Bu olgulara aykırı olarak ziynetlerin "erkek eşde kaldığı, kadına verilmediği" gerekçesiyle kabul kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.