Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/20740 K.2015/4216

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir. Davacı oğlunun vefat ettiğini geriye küçükler 2005 doğumlu Bayram ve 2009 doğumlu Fatma'nın kaldığını,davalı annenin çocukları bırakarak gittiğini, küçüklerin yanlarında olduğunu belirterek annenin çocuklar üzerindeki velayetinin kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda küçüklerin velayetinin davacı dedelerine verilmesine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut nüfus kaydından velayeti kaldırılması istenen Bayram ve Fatma'nın babalarının 24.08.2011 tarihinde vefat ettiği annelerinin ise sağ olduğu görülmektedir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 336. maddesine göre ana babadan birinin ölümü halinde velayet sağ kalan tarafa aittir. Aynı kanunun 404. maddesinde velayet altında bulunmayan küçüklerin vesayet altına alınacağı düzenlenmiştir.

Sözü edilen yasal düzenlemelere göre velayet hakkı münhasıran anne ve babaya tanınan bir hak olup evlat edinme hariç ana baba dışında hiç kimseye tevdi olunamaz. Bu durumda toplanan delillerden ve dosya kapsamından davalı annenin çocukları bırakarak gittiği, çocukların davacı dede yanında kaldığı ve bakımlarının onun tarafından yapıldığı, davalı annenin velayet görevini yerine getirmediği, yükümlülüklerini ağır biçimde savsakladığı (TMK. md. 348/2) gerçekleşmiştir.

O halde davalı annenin çocukları üzerindeki velayet hakkının kaldırılmasına, ayrıca çocuklara vasi tayini için vesayet makamına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde velayetin davacı dedeye verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.