Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21077 K.2015/5603

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, "taraflar eşit kusurlu" kabul edilmiş ve buna bağlı olarak davacı kadın eşin boşanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK. md. 174/1-2) reddedilmiştir. Oysa, davalının eşine sık sık fiziki şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, buna karşılık ise davacının da taraflar arasındaki en son olayda eşini yaraladığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin davacı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu yön nazara alınmadan, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının, yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında serbest meslek sahibi olup, aylık 500 TL geliri olduğu belirlenmiş, ayrıca kadın eş de mahkeme uzmanına, “çalıştığını ve çocuklarına ekonomik olarak yetebilecek güçte olduğunu" beyan etmiştir. Bu durumda; davacının düzenli ve sürekli gelir getiren bir işte çalışıp çalışmadığının araştırılarak, davacı lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı hususunun değerlendirilip, gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan, eksik inceleme ile davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmolunması doğru bulunmamıştır.