Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2129 K.2014/13217

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kocanın harcı ve kaydı bulunmayan temyiz dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kocanın hamile olan eşini ortak konuttan uzaklaştırarak, arayıp sormadığı ve çocuğunun doğumu ile de ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Tanık Cengizhan'ın beyanları davacı kadının güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiğini kabul için yeterli sayılamaz. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı koca tamamen kusurlu olup, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve belirlenen bu hatalı kusur durumuna göre davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.