Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21396 K.2015/6844

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davalı-davacı kadının da sık sık müşterek konutu terk ederek ailesinin yanına gittiği, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmekten ve birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece; boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü ile kadın yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, erkeğin davasının ise reddine karar verilmiştir.

O halde, davacı-davalı erkeğin boşanma davasının da kabulü ile tarafların boşanmasına karar verilmesi gerekirken, reddi doğru değil ise de, kadının davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmekle, erkeğin boşanma davası konusuz kalmıştır. Bu sebeple mahkemece, erkeğin davası yönünden "dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına" dair hüküm kurmak ve kusur durumlarına göre kadının yoksulluk nafakası, tazminat talepleri ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.