Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2141 K.2014/13221

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kocanın kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kadının kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların "eşit kusurlu olduğu" gerekçesiyle boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delilerden, mahkemece taraflara kusur olarak yüklenen davranışların yanında davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği ve bu nedenle cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen buı olaylara göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı- davacı koca ağır kusurlu ise de, kadın da kusurlu olup, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, tarafların her ikisinin de boşanma davalarının kabulü sonucu itibarıyla doğru olup, tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına (HUMK. md. 38/son) karar vermek gerekmiş ve davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıda1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olaylarda davalı-davacı koca, davacı-davalı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olup, davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md. 174/1- 2) taleplerinin kabulü gerekirken, boşanmaya neden olan olaylarda "her iki tarafında kusurlu oldukları" gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK.md. 175) talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve kanuna aykırıdır.