Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21534 K.2015/7237

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının çalıştığı, asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, bu sebeple boşanma yüzünden yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davacı yararına oluşmamıştır. Yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26/1). Davacı maddi tazminat olarak 15.000 TL talep ettiği halde bu miktar aşılarak 20.000 TL'ye hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.