Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21624 K.2014/20698

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (kadın), dava dilekçesi ile boşanma ve fer'ileri yanında, ziynet eşyaları ve davalıya verilen paraların karşılığı olarak 60.000 TL maddi tazminat istemiş, 05.04.2007 tarihli dilekçesinde; ziynet eşyalarının 65 küçük altın, 1 hediyelik bilezik, 1100 Amerikan Doları ve 2000 TL paraya çevrilen takı bedeli olduğunu, daha sonra verdiği 08.01.2008 tarihli dilekçede ise maddi tazminat talebinin ziynet eşyaları ve evin alımında yaptığı katkıya ilişkin olduğunu açıklamış ise de; bozma sonrası yapılan 23.05.2013 tarihli duruşmada ziynet eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedelinin tahsili talebinde bulunduğunu, eve yapılan katkı payı talebinin olmadığını beyan etmiştir.

Davacı, 05.04.2007 tarihli dilekçesinde ziynetlerini sayı ve niteliği itibariyle sınırlandırmış; bozma sonrası verdiği dilekçede ise, ziynet eşyalarına yönelik olarak yeni taleplerde bulunmuştur. Davacının, ilk dilekçesinde saydıkları dışında, yeni ziynet eşyaları talep etmesi, davaya yeni talep eklenmesi niteliğindedir ve bu mümkün değildir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacıya düğünde takılan ziynetlerin bir kısmının davalı tarafça düğün borçlarının ödeneceğinden bahisle düğün sonrası teslim alındığı anlaşılmıştır. Dosya içerisinde alınan bilirkişi raporunda da davacının talep ettiği 65 çeyrek altın, 1 hediyelik bilezik ve talep dışı bazı ziynetlerin varlığı tespit edilmiştir. Davalı aksini ispat edebilmiş değildir.

Başka delillerle ispat edilen hususlarda yemin teklifinin sonuç doğurmayacağı da dikkate alınarak tanık beyanları ve bilirkişi raporu ile varlığı ispatlanan, 65 çeyrek altın ile 1 hediyelik bilezik talebinin kabulüne karar vermek gerekirken reddi doğru görülmemiştir.