Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21739 K.2015/6456

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasına, davalı-karşı davacı erkek tarafından verilen cevap dilekçesi ile karşı dava açılarak boşanma (TMK.md. 166/1) talep edilmiştir. Harcı verilerek açılan karşı boşanma davası hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı ise de; bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit oranda kusurlu bulundukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; toplanan delillere göre birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine hakaret eden, fiziksel şiddet uygulayan, eşini tehdit eden davalı-karşı davacı erkek, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davacı-karşı davalı kadının kusurlu davranışlarının varlığı kanıtlanamamıştır. Hal böyle olunca davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK.md. 174/1-2) takdiri gerekirken, kusur değerlendirilmesinde hataya düşülerek tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.