Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21756 K.2015/6044

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından velayet ve ziynet alacağı yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, iştirak nafakası miktarı ve hüküm altına alınmayan ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın, ziynetlerinin düğün sonrası elinden alındığını, düğün borçlarının ödendiğini belirterek dava açmış, mahkemece davalı-davacı kadının müşterek konuttan ayrılırken altınları alma fırsatı olmadığı ve takıların davacı-davalı erkekte kaldığından bahisle kabulüne karar verilmiştir. Davalı-davacı kadın tanıklarından Semra, ziynetlerin bozdurulacağını duyduğunu, Ahmet ise bozdurulup araba alındığı yönünde beyanda bulunmuşlardır. Tanık ifadeleri ile davalı-davacı kadının açıklamaları birbiriyle çelişkilidir. Dava konusu ziynetlerin bozdurulduğu ya da davacı-davalı erkekte kaldığı ispat edilememiştir. Bu sebeple ziynet alacağının reddi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.