Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22107 K.2015/7329

Davacı tarafından açılan "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "boşanma" ve bunu karşı açılan "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (karşı davacı) .... tarafından; lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarları, faizin başlangıç tarihi, çocukla diğer taraf arasında tesis edilen kişisel ilişki, yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarları yönünden, davalı-davacı (karşı davalı) .... tarafından ise; kusur belirlemesi diğer taraf yararına asıl ve karşı davada tayin edilen manevi tazminat miktarları, velayete ilişkin düzenleme, kadın ve çocuk için hükmedilen nafakanın miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (karşı davacı)'nın tüm, davalı-karşı davacı ...'un ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın) tarafından, davalıya karşı 04.07.2012 tarihinde; davalı (koca) tarafından da davacıya karşı 12.11.2012 tarihinde boşanma davası açılmış, (koca) tarafından açılan davaya karşı, davalısı kadın tarafından süresi içinde 18.11.2012 tarihinde karşı boşanma davası açılmıştır. Kocanın davası, ilk boşanma davasıyla birleştirilerek görülmüştür.

Davacı, ilk açtığı boşanma davasında; Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince 300.000 lira, karşı boşanma davasında ise 500.000 lira, manevi tazminat talep etmiş; mahkemece; ilk boşanma davasının kabulü sebebiyle davacı yararına 150.000 lira, karşı boşanma davasının kabulü sebebiyle de 150.000 lira olmak üzere toplam 300.000 lira manevi tazminata hükmedilmiş; karşı boşanma davasında, ilk boşanma davasının açılmasından sonra meydana gelen hadiselere dayanılmıştır.

.../...

Davalı-karşı davacı (koca)'nın ilk ve karşı boşanma davasından önce eşine hakaret ve tehdit içeren mesajlar gönderdiği, kadın tarafından açılan karşı dava tarihinden önce de, çocuğun kendisinden olmadığı iddiasıyla "soybağının reddi" davası açtığı, daha sonra bu davasından feragat ettiği, bu suretle eşini haksız olarak başkasından çocuk yapmakla itham ettiği, boşanma sebebi olarak kabul edilmiştir.

Başka bir ifade ile, ilk boşanma davasından önceki ve bu davanın açılmasından sonra meydana gelen olaylar bütünüyle boşanmaya sebep olmuştur. Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir.

Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır.

Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadının dava ve karşı davasında yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.