Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22183 K.2015/11287

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, davasının Türk Medeni Kanununun 162. maddesine dayalı olarak kabul edilmemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, yargılama gideri ve ihtiyati tedbir kararı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve reddedilen alacak davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 02.06.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece taşınmazlar üzerine konulan ihtiyati tedbirin (TMK.m.169) boşanma hükmünün kesinleşmesiyle kendiliğinden ortadan kalkacağının (HMK.md.397/2) anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının ihtiyati tedbir kararına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın öncelikle pek fena ve kötü muamele (TMK.md.162) sebebine, olmadığı takdirde "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine (TMK.md.166/1-2) dayalı olarak, davalı-karşı davacı erkek ise "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayanarak boşanma davası açmıştır. Davacı-karşı davalı kadının öncelikle istediği Türk Medeni Kanununun 162. maddesine dayalı açtığı boşanma davası hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmayıp nisbi harca tabidir. Mahkemece davacı-karşı davalı kadına dava dilekçesindeki bu isteği ile ilgili olarak nisbi harcı tamamlaması için süre verilmesi (Harçlar Kanunu 30-32) ve harç eksikliği tamamlandıktan sonra görev hususu da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

4-Davacı-karşı davalı erkeğin maddi tazminat talebi Borçlar Kanunundan kaynaklanan ödünç sözleşmesine ilişkin olup, bu davaya bakma görevi genel mahkemelere aittir. Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin bu talebinin tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi de doğru değildir.