Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22210 K.2015/7013

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca)tarafından, kadının davası, kusur belirlemesi ve nafaka yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka miktarı ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek her iki boşanma davasının da kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların evliliklerinin başında davacı- karşı davalı kocanın ailesi ile birlikte yaşadıkları, davacı- karşı davalı kocanın evliliklerinin üçüncü haftasında eşine şiddet uyguladığı, eşini üç günlüğüne eşinin ailesinin yanına bıraktığı ve üç ay boyunca arayıp sormadığı, tarafların yeniden biraraya geldiği ve ayrı bir eve çıktıkları, davacı- karşı davalı eşine yeniden fiziki şiddet uyguladığı,

davalı- karşı davacının eşinden gördüğü şiddet üzerine müşterek haneden ayrıldığı ve barış görüşmeleri için gelen aracılara eşini istemediğini, zorla evlendirildiğini söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı (koca) ağır kusurludur.

Mahkemece bu yön gözönüne alınmaksızın, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.