Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2223 K.2014/18177

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü temyiz eden davalı A. A. vekili Av. .. ve karşı taraf davacı D.. K.. A. vekili Av. .. Maviş geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (kadın) tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece, davacı (kadın) lehine 150.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen bu karar davalı (koca)'nın temyizi üzerine Dairemizin 08.04.2013 tarihli kararı ile, davacı (kadın) lehine hükmolunan manevi tazminatın çok olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen ikinci kararla, davacı (kadın) lehine 100.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, bu karar da koca tarafından tazminatın miktarı bakımından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen ikinci hükümde kadın lehine hükmolunan manevi tazminat miktarı da tarafların ekonomik ve sosyal durumları davalıya isnat edilen kusur ve evliliğin süresi dikkate alındığında yine yüksek olduğu gibi, verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı da karşılamamaktadır. Mahkemece, davacı (kadın) lehine daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, bu yön dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.