Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22311 K.2015/7369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilmiş, buna bağlı olarak davalının maddi ve manevi tazminat talebi reddedilmiştir.

Oysa, davacının bağımsız konut temininden kaçınarak, eşini, biri bedensel, diğeri zihinsel engelli ergin iki erkek kardeşi ve epilepsi hastası olan annesiyle aynı evde birlikte yaşamaya zorladığı, kardeşlerinden birinin davalıya cinsel tacize kalkıştığı ve bu olaya kayıtsız kaldığı, sonunda da eşinin ailesini arayarak "kızınızı alın götürün" dediği, davalının ise aldığı depresyon ilaçlarının etkisiyle ev işlerini ihmal ettiği çocuğunu evde yalnız bırakıp dışarı çıktığı ve ilgilenmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebep olan olaylarda davacı davalıya göre daha fazla kusurludur. O halde az kusurlu olan davalı yararına davacının mali gücü de dikkate alınarak uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek "eşit kusurlu" olduklarından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.