Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22392 K.2014/20803

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda kayınpederine, kayın validesine ve müşterek çocuğuna fiziksel şiddet uygulayıp birlik görevlerini de ihmal eden davalı kadının, eşine bağımsız konut temin etmeyen ve onu istemediğini söyleyerek müşterek haneden kovan davacı kocaya göre daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın 14.11.2012 tarihli dilekçesi ile nafaka talepleri ile tazminat taleplerinden feragat ettiğini beyan etmiş, daha sonra vekili tarafından 27.12.2012 tarihli celsede davacı kadın için yeniden tedbir nafakası talebinde bulunulmuştur. Eşlerin birbirlerine ve çocuklarına karşı olan bakım, barınma, koruma ve gözetme yükümlülükleri sürekli yinelenen yükümlülüklerden olduğundan; önceden feragat edilmiş olsa bile tedbir nafakası sonradan yeniden istenebilir.

Bu durumda, kadın için tedbir nafakasının yeniden talep tarihi olan 27.12.2012 tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar geçerli olacak şekilde hükmedilmesi gerekir. Durum böyleyken, davalı kadının tedbir nafakası talebinden vazgeçtiği belirtilerek, bu nafakanın tümden kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. mad.

438/7).