Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2267 K.2014/13260

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve maddi tazminat yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası, kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi, maddi tazminat ve nafakaların miktarı ile kişisel ilişki yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı- davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşini ve çocuğunu babasının evine bırakıp, ilgilenmeyerek birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, davalı-davacı kadının da eşinin ailesine hakaret ettiği, eşinin aile ve akrabalarını eve kabul etmediği, kayın validesini hastane odasından kovduğu anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı-davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi tazminat talebinin kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.