Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22757 K.2015/9202

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminat teleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden, davalı tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve bu sonuca tarafların eşit kusurlu davranışları ile ulaşıldığı kabul edilmiş ve buna bağlı olarak davacının tazminat talepleri reddedilmiştir.

Toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalının birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini evden kovduğu, eşinin annesine "işinize geliyorsa ben böyleyim, gelmezse benden bu kadar " ve eşi için "anam bacım gibi görüyorum, karım gibi görmüyorum" dediği, buna karşılık davacının da "cinsel birliktelikten kaçındığı" anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalının daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1,2) taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.