Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2290 K.2014/2870

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi ve nafaka miktarları ile tazminat ve ziynet talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu kabul edilmişler ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşine hakaretine karşılık, davalı-davacı kocanın eşine sürekli olarak fiziksel şiddet uyguladığı ve tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı- davalı kadına oranla davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerini reddetmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.