Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/22981 K.2014/21751

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca her iki tarafın davaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, müşterek çocuk Mehmet'in velayeti davalı-karşı davacı anneye bırakılmış, müşterek çocukla baba arasında “aynı şehirde oturmaları hali” ve '‘farklı şehirde de oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Tarafların her ikisinin de Nazilli'de yaşadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda "ayrı şehir, aynı şehir" ayrımına” gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır.

Davacı-karşı davalı baba "aynı şehirde oturmaları halinde" tesis edilen kişisel ilişkide yaz aylarında düzenleme yapılmamasının hatalı olduğunu belirterek hükme bu yönüyle de itirazda bulunduğuna göre, "ayrı şehir, aynı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yaz aylarını da kapsayacak şekilde daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK 438/7 md.).