Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23148 K.2015/8484

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminatların miktarları, vekalet ücreti ve ziynet eşyası talebinin reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı erkek daha fazla kusurlu kabul edilmişse de; davacı kadın tanıkları Nuriye ve ...'nin davacı kadınının şiddet gördüğüne ilişkin beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, bu sebeple hükme esas alınamayacağı, bunun dışında davalı erkeğin davacı eşini ailesine karşı korumadığı, davacı kadının ise davalı erkeğin ailesiyle görüşmesine engel olmaya çalıştığı anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı erkeğin daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin kabul edilmesi doğru değildir.

3-Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. O halde davacı kadının talep ettiği ziynetlerin cins, miktar, nevileri ile dava tarihindeki bedelleri açıklattırılmak, bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için davacıya usulüne uygun olarak süre vermek, (Harçlar Kanunu md.30-32) harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasını incelemek ve hasıl olacak sonuca göre karar vermek, aksi halde; Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.