Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23283 K.2014/21808

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek kadının davasının kabulü suretiyle boşanmaya, kocanın davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın kabul edilen kusurlu davranışlarının yanında davacı-davalı kadının da eşine hakaretler ettiği, sadakatsiz davrandığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.