Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23378 K.2015/8695

Taraflar arasındaki “boşanma” ve davalı tarafından açılan “karşı boşanma” davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından, her iki boşanma davası, diğer taraf lehine hükmedilen tazminatlar yönünden, davacı-karşı davalı tarafından da, lehine hükmolunan tazminatların miktarları ve yoksulluk nafakası talebi hakkında verilen hüküm yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından açılan karşı boşanma davası, “diğer tarafa atfedilebilecek bir kusurun ispat edilemediği” gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, davacı-karşı davalının, davalı (karşı davacı)'ya sürekli olarak “geri zekalı, salak” şeklinde sözler sarf ettiği, “seninle oyun oynadım, neyin var, neyin yoksa alacağım” dediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında kadının kusurlu tutum ve davranışlarıyla da ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı da dava açmakta haklıdır.

Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı tarafından açılan karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile karşı davanın reddi doğru bulunmamıştır.