Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23415 K.2015/8779

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, "taraflar arasında özellikle 2012 yılı sömestr tatilinden sonra davacının kızı ile görüşmeleri konusunda problemler yaşandığı, davalının bu konuda problem çıkardığı, davanın hemen öncesinde ve sonrasında tarafların karşılıklı olarak birbirlerine yönelik suç duyurusu ve şikayetlerde bulundukları, karşılıklı psikolojik şiddet eylemleri bulunduğu" gerekçesiyle boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek davacının manevi tazminat (TMK.md.

174/2) isteği reddedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kadına kusur olarak yüklenen tanık Sinan'ın beyanında geçen "psikolojik şiddet" fiili ile tarafların karşılıklı bir takım suç duyurularının dava tarihinden sonra meydana geldiği anlaşılmaktadır. Her davanın açıldığı tarihteki hukuki duruma göre değerlendirileceği nazara alındığında, davanın açılmasından sonra meydana gelen fiiller boşanma davasında taraflara kusur olarak yüklenemez.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalının tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakta ise de, davalıdan kaynaklanan davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden başkaca maddi bir hadisenin varlığı da ispatlanamadığına göre, davacının manevi tazminat isteğinin reddi bu bakımdan sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md.438/son) karar vermek gerekmiştir.