Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23656 K.2015/8957

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise tazminat ve iştirak nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir.

Aynı şehirde yaşayan davacı-davalı baba ile velayeti anneye anneye verilen müşterek çocuk 14.06.2012 doğumlu Mustafa arasında 4 yaşına kadar her hafta Cumartesi günleri ve dini bayramların 2. günlerinde 10.00-17.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine Engel olacak niteliktedir.

O halde davacı-davalı baba ile küçük arasında daha uygun süreli ve kademeli olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

30.04.2015 (Per.)