Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2372 K.2014/19640

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.10.2014 günü temyiz eden davacı M.. D.. ile vekilleri Av. H.. F.. T.. ve Av. A.. G.. ile karşı taraf davalı Y.. D.. ile vekili Av. M.. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar tanık delilline dayanmış, davacı kadın, 06.05.2013 tarihli dilekçe ile beş, 17.06.2013 tarihli dilekçe ile ise üç tanık ismi bildirmiştir.

Mahkemece, 18.06.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında, “davacının üç şahidini hazır ettiğinde önümüzdeki celse dinlenmesine” şeklinde ara karar kurulmuş, davacı tarafından duruşmada hazır edilen bir kısım tanıkları 19.09.2013 tarihli celsede dinlenilmiş, davacı kadının dinlenilmelerinden vazgeçmediği diğer tanıkları dinlenilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Ön inceleme yapılmadan ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konuları belirlenmeden, dilekçelerin teatisi aşamasında 06.05.2013 ve 17.06.2013 tarihli dilekçelerde isimleri bildirilen ve de davacı tarafından dinlenilmelerinden vazgeçilmeyen tanıklar H... A.., C.. Ö.., M.. D., B. Küçükkaya ve S..

B..’in Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde çağrılıp dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241/2. maddesindeki koşulların oluşmadığı da nazara alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, 06.05.2013 tarihinde dinletmek istediği tanıkların ad ve adreslerini içeren listeyi mahkemeye sunmuştur. Bu listede gösterilmemiş olan kimseler tanık olarak dinlenemez ve ikinci bir liste verilemez (HMK.md.240/2). Bu bakımdan, 17.06.2013 tarihli ikinci listede bildirilen tanıkların da dinlenmeleri gerektiği yönündeki sayın çoğunluk kararına katılmıyoruz.